5 Kasım 2010 Cuma

Sebebini merak ettiğim ama sorup cevabını almadığım ne kadar şey varsa hepsi kafamın içinde. Hele gece uyku kaçınca karanlığı fırsat bilip saklambaç oynuyorlar.  Kafamı kaldırıp bakıyorum, yatağım yine cam kenarında ama artık sokak lambasını göremiyorum. Şifonyerin üzerinde akşam boynumdan çıkarıp astığım kolye diğerlerinin yanında yerini almış, mutlu. Bi de kafadakiler için bi askı olsa diyorum. Çıkarsam, assam, mışıl mışıl uyusam.

2 yorum:

Profösör dedi ki...

Eğer duygusal bir boşluk yaşıyorsa insan gece yatağa yattığında düşünceleri, hayalleri birbirine girmiş olarak bir filim şeridi gibi tavanda beliriveriyor. hepsi mutlu sonu hazırlıyor insana. Gözlerunuz tavana dikili kalıp ruhunuz tatlı bir yolculuğa çıkar gibi uykuya davlğveriyorsunuz. Hayallerinizin yerini rüyalarınız alıyor. Sizi gün ışığına kadar refakat ederek gerçeklerin kolularında buluvöeriyorsunuz kendinizi.

NzN dedi ki...

o kafadakileri susturmanın yolunu bir bulabilsek...