16 Eylül 2011 Cuma

Bir zamanlar benim çok değer verdiğim bi adam vardı. Uzak mesafeli bi ilişkinin olabileceğine inanmak istediğimiz yaşlardaydık. Sonrası malum. Vahşi doğamız gereği birbirimizi yedik bitirdik.

3 sene sonra gece yarısı mail kutuma gelen bi mail. Heybetli iki ismi ve sonuna eklenmiş büyük harflerle yazılmış bir soyad. Kendı adımın sonuna eklesem nasıl olur diye düşündüğüm soyadı gözüme de aklıma da pek bi yabancı geldi.

Onun için çok değerli olan bi şairi kaybetmiş. Üzüntüsünü de sayesinde şairi tanıyan herkese toplu mail atarak paylaşmak istemiş. Ben de bu gruba eski sevgili kontenjanından dahil olmuşum.

Ne denir ki, zaten böyle zamanlarda dilim damağıma yapışır, ne soyleceğimi bilemem, başın sağolsun dedım bende.

Sonrası ilginç. Beraber okuduğumuz kitaplara atıfta bulunan, yenı kitaplarını da okuyup onunla konuşmamdan mutlu olacağını söyleyen bir mail.

Fazla değil mi şimdi bu? Gereksiz değil mi? İnsan hayatında 3 sene çok uzun. Hele de birbirinden uzak iki insan için.

Siz siz olun eski sevgililerinizi bırakın eskide kalsın. Yeni insanlar tanımak, sevmek için çaba harcayın. Kolaycı olmayın.


Hiç yorum yok: